9:1

Περι μεν γαρ της διακονιας της εις τους αγιους περισσον μοι εστιν το γραφειν υμιν

For as touching the ministering to the saints, it is superfluous for me to write to you:

9:2

οιδα γαρ την προθυμιαν υμων ην υπερ υμων καυχωμαι Μακεδοσιν οτι Αχαια παρεσκευασται απο περυσι και το υμων ζηλος ηρεθισεν τους πλειονας

for I know your readiness, of which I glory on your behalf to them of Macedonia, that Achaia hath been prepared for a year past; and your zeal hath stirred up very many of them.

9:3

Επεμψα δε τους αδελφους ινα μη το καυχημα ημων το υπερ υμων κενωθη εν τω μερει τουτω ινα καθως ελεγον παρεσκευασμενοι ητε

But I have sent the brethren, that our glorying on your behalf may not be made void in this respect; that, even as I said, ye may be prepared:

9:4

μη πως εαν ελθωσιν συν εμοι Μακεδονες και ευρωσιν υμας απαρασκευαστους καταισχυνθωμεν ημεις ινα μη λεγωμεν υμεις εν τη υποστασει ταυτη

lest by any means, if there come with me any of Macedonia and find you unprepared, we (that we say not, ye) should be put to shame in this confidence.

9:5

αναγκαιον ουν ηγησαμην παρακαλεσαι τους αδελφους ινα προελθωσιν εις υμας και προκαταρτισωσιν την προεπηγγελμενην ευλογιαν υμων ταυτην ετοιμην ειναι ουτως ως ευλογιαν και μη ως πλεονεξιαν

I thought it necessary therefore to entreat the brethren, that they would go before unto you, and make up beforehand your aforepromised bounty, that the same might be ready as a matter of bounty, and not of extortion.

9:6

Τουτο δε ο σπειρων φειδομενως φειδομενως και θερισει και ο σπειρων επ ευλογιαις επ ευλογιαις και θερισει

But this I say, He that soweth sparingly shall reap also sparingly; and he that soweth bountifully shall reap also bountifully.

9:7

εκαστος καθως προηρηται τη καρδια μη εκ λυπης η εξ αναγκης ιλαρον γαρ δοτην αγαπα ο Θεος

Let each man do according as he hath purposed in his heart: not grudgingly, or of necessity: for God loveth a cheerful giver.

¹

9:8

δυνατει δε ο Θεος πασαν χαριν περισσευσαι εις υμας ινα εν παντι παντοτε πασαν αυταρκειαν εχοντες περισσευητε εις παν εργον αγαθον

And God is able to make all grace abound unto you; that ye, having always all sufficiency in everything, may abound unto every good work:

9:9

καθως γεγραπται Εσκορπισεν εδωκεν τοις πενησιν η δικαιοσυνη αυτου μενει εις τον αιωνα

as it is written, He hath scattered abroad, he hath given to the poor; His righteousness abideth for ever.

9:10

Ο δε επιχορηγων σπορον τω σπειροντι και αρτον εις βρωσιν χορηγησει και πληθυνει τον σπορον υμων και αυξησει τα γενηματα της δικαιοσυνης υμων

And he that supplieth seed to the sower and bread for food, shall supply and multiply your seed for sowing, and increase the fruits of your righteousness:

9:11

εν παντι πλουτιζομενοι εις πασαν απλοτητα ητις κατεργαζεται δι ημων ευχαριστιαν τω Θεω

ye being enriched in everything unto all liberality, which worketh through us thanksgiving to God.

9:12

οτι η διακονια της λειτουργιας ταυτης ου μονον εστιν προσαναπληρουσα τα υστερηματα των αγιων αλλα και περισσευουσα δια πολλων ευχαριστιων τω Θεω

For the ministration of this service not only filleth up the measure of the wants of the saints, but aboundeth also through many thanksgivings unto God;

9:13

δια της δοκιμης της διακονιας ταυτης δοξαζοντες τον Θεον επι τη υποταγη της ομολογιας υμων εις το ευαγγελιον του Χριστου και απλοτητι της κοινωνιας εις αυτους και εις παντας

seeing that through the proving of you by this ministration they glorify God for the obedience of your confession unto the gospel of Christ, and for the liberality of your contribution unto them and unto all;

9:14

και αυτων δεησει υπερ υμων επιποθουντων υμας δια την υπερβαλλουσαν χαριν του Θεου εφ υμιν

while they themselves also, with supplication on your behalf, long after you by reason of the exceeding grace of God in you.

9:15

Χαρις τω Θεω επι τη ανεκδιηγητω αυτου δωρεα

Thanks be to God for his unspeakable gift.